KanYe Omari West przyszedł na świat 8 czerwca 1977 r. w Atlancie, jednak prawie całe dzieciństwo spędził w Chicago, mieszkając w dzielnicy South Shore.

Jego mama, Donda West, przed objęciem funkcji menadżera swojego syna wykładała j. angielski na uniwersytecie w Chicago, natomiast tata Westa - Ray jest znanym fotoreporterem i byłym członkiem Czarnych Panter. Jego rodzice rozwiedli się, gdy Kanye miał trzy lata i w związku z tym Ye był wychowywany tylko przez mamę, lecz spędzał czas także z ojcem, głównie podczas wakacji. Warto wspomnieć również o tym , że w wieku 10 lat West przebywał kilka miesięcy w Chinach, gdzie Donda była profesorem na gościnnych wykładach.

Kanye chodził do dobrych szkół, otrzymując dodatkowe lekcje muzyki i sztuki. Już w bardzo wczesnym wieku rozwinął swoją pasję do rapu, choć jego matka wcale tego nie pochwalała. Nawet kiedy był on już prawie dorosły, śledziła go idącego na hiphopowe koncerty. Z początku West chciał zostać raperem, a produkowanie interesowało go zdecydowanie mniej. Mając 13 lat Ye zarejestrował swoje pierwsze amatorskie nagranie o... zielonych jajkach i szynce.

W wieku 15 lat, będąc jeszcze w szkole średniej, Kanye poznał i zaprzyjaźnił się z producentem No I.D., który współpracował wtedy z gwiazdą rapu z Chicago - Commonem. Zaprosił on Westa do swojego studia i uczył pierwszych sztuczek producenckich. Zainspirowany Ye zakupił wkrótce swój pierwszy keyboard z samplami i zaczął ostrzenie swoich umiejętności jako początkujący producent, na razie we własnej sypialni. Z upływem miesięcy Kanyeezee spędzał coraz więcej czasu na rapowaniu i robieniu bitów.

Po ukończeniu Międzynarodowej Akademii Sztuki, Projektowania i Technologii - lokalnej szkoły artystycznej w 1995 r., Kon dostał się na Uniwersytet w Chicago. Po roku nie przynoszących mu satysfakcji studiów postanowił rzucić szkołę i w całości poświęcić się muzyce. Jednak przekonanie do tego matki, profesora mającego "zakodowane" w głowie, że college to przepustka do dobrego życia, było niełatwym zadaniem. W końcu, po wielu miesiącach rozmów, udało mu się zdobyć pozwolenie na rapowanie i robienie bitów przez rok czasu. Jego mama wspomina: "Kanye powiedział mi: Mamo ja chcę to robić i nie potrzebuje chodzić do college'u, ponieważ miałem profesora w domu przez całe swoje życie. Pomyślałam, że ten chłopak jest naprawdę w to zaangażowany, nie mogę mu odmówić".

Tak więc w dzień Kon pracował w sklepie, aby zapłacić 200 dolarów czynszu swojej matce, natomiast w nocy kształtował swoją technikę, rymy oraz robił bity dla innych raperów. Kiedy kilka miesięcy później otrzymał swoją pierwszą poważną zapłatę od chicagowskiego rapera Grava za bity na album "Down To Earth" (8,000$), okazało się, że jednoroczny plan stał się planem na całe życie.

Kolejne miesiące to ciągła praca nad udoskonalaniem swojego stylu i współpraca z miejscowymi artystami. W końcu Ye postanowił przenieść się z Chicago na wschód, aby bardziej rozwinąć swoją karierę. Efektem tego była współpraca ze znanymi artystami, jak: Jermaine Durpi, Foxy Brown, Ma$e czy Madd Rapper.

W 1999 r. demo Westa wpadło w ręce Kyambo Joshua (znanego szerzej jako Hip-Hop), dyrektorowi wytwórni Roc-A-Fella do spraw artystów i repertuaru, który w tym czasie szukał bitów na debiutancki album Beanie Singela. Bardzo spodobała mu się oryginalność w produkcjach młodego beatmakera i z chęcią rozpoczął z nim współpracę. Jej pierwszym owocem był kawałek „The Truth”, który znalazł się na wspomnianym już krążku B-Maca o tym samym tytule.

Był to wstęp do nawiązania znajomości z szefem tej wytwórni i gwiazdą rapu – Jay’em-Z. Przełomowym - jak się później okazało - bitem Kanye stał się podkład do utworu "This Can't Be Life", który trafił na album Cartera - "The Dynasty: Roc La Familia". Świetna melodia stała się znakiem rozpoznawczym i - w opinii wielu osób - jednym z najlepszych dokonań producenckich Yeya. Gdy puścił go Hip-Hopowi przez telefon, ten po prostu zaniemówił, a Jay-Z skwitował go zdaniem: "Oh, you a real soulful, dude".

Następnym krokiem w karierze chicagowskiego producenta był album „The Blueprint” Jay'a, który powierzył mu produkcje najważniejszych bitów na ten LP, m.in. singlowego "I.Z.Z.O." czy dissa na Nasa i Mobb Deep - "Takeover". W tym momencie nikt już nie miał wątpliwości , że to on, a nie Just Blaze, jest najważniejszym producentem wytwórni Roc-A-Fella Records. Na tamtą chwilę styl producencki Ye był już prawie ukształtowany, a on sam był już postacią rozpoznawalną w rapowym świecie. Początek roku 2002 to dla Kanye zaprzyjaźnienie z Talibem Kweli, który zabrał go na swoją trasę koncertową. W zamian West wyprodukował mu trzy świetne tracki na jego nowy album "Quality".

Mimo tych wszystkich sukcesów Kanyeezee nie zapomniał o swoich marzeniach z dzieciństwa na temat rapowania. Już od pewnego czasu pracował nad solowym albumem, jednak w jego wytwórni widziano w nim większy potencjał jako producent niż raper i kiedy po raz pierwszy zapytał szefów Roc-A-Fella, czy wydaliby jego krążek, zapadła głucha cisza. Dla tych osób pomysł, że ktoś taki jak Ye mógłby być odnoszącym sukcesy raperem, był absurdalny. "Kanye ubierał się w różowe koszule", wspomina Damon Dash, a Jay-Z dodaje: "My promowaliśmy facetów z ulicy, którzy robili różne rzeczy po to, aby przeżyć, a Kanye nawet nigdy nie sprzedawał narkotyków. Nie miałem pojęcia jak to mogłoby zadziałać."

Inne labele także nie chciały rapu Kanye, gdyż nie był typowym "raperem z ulicy" i nie ubierał się jak stereotypowy, buntowniczy hiphopowiec. "Byli przeciwko mnie, ponieważ nie nosiłem szerokich spodni i nie sprzedawałem dragów" - wspomina West - "Nie mogę nawet opisać, jak frustrujące były to było dla mnie. Nie żartuje; najchętniej zakończyłbym te wszystkie spotkania i cały czas płakał."

Wkrótce nadszedł październik 2002 roku, który jakże zmienił życie producenta. Kiedy wracał on pewnego wieczoru do hotelu, zmęczony po wielu godzinach spędzonych w studiu, zasnął za kierownicą swojego Lexusa i o mało co nie stracił życia. Szczęśliwie podczas wypadku ucierpiała tylko szczęka Westa , którą złamał w trzech miejscach. Kilka dni po wypadku zainspirowany poprosił Dasha, aby ten przywiózł mu maszynę do robienia bitów do szpitala. "To zrobiło na mnie duże wrażenie" - wspomina Damon. Dwa tygodnie później Kanye nadal z drutami w szczęce poszedł do studia i zarejestrował pierwszy kawałek z albumu „College Dropout” - "Through The Wire". Zbudowany na przyspieszonym chórze z utworu Chaki Khan "Through The Fire" w pełni określa rozwinięty styl producenta. Kawałek był z jednej strony dramatyczny, a z drugiej zabawny, jednak właśnie dzięki niemu szefostwo Roc-A-Fella zrozumiało wreszcie jak bardzo myliło się co do rapu Ye i postanowiło wydać jego album. "Śmierć" - mówi West - "To jedna z najlepszych rzeczy, jaka może się przydarzyć raperowi. Prawie umrzeć też nie jest źle".

Kolejne miesiące mijały na intensywnej pracy Ye nad krążkiem, którego premiera była wielokrotnie przekładana, aż wreszcie 10 lutego 2004 r. ukazał się „College Dropout”. Album promował teledysk do wspomnianego już "Through The Wire”, w pierwszym tygodniu sprzedał się w ilości 440 tys. kopii i otrzymał dobre recenzje. W międzyczasie West nie zapomniał, że jest przede wszystkim producentem, współpracując z wieloma artystami (Scarface czy Cam'ron) i produkując kolejne hity, jak np.: "Stand Up" dla Ludacrisa lub "You Don't Know My Name" dla Alicii Keys.

Po sukcesie krążka Kon założył własny label, nazwany G.O.O.D. (Getting Out Our Dreams) Music i od tego momentu intensywnie pracuje nad debiutanckim LP swojego przyjaciela Johna Legenda, który miał duży wkład w brzmienie „College Dropout”, śpiewając w wielu chórkach. "Get Lifted", którego koordynatorem i współproducentem był West, został wydany pod koniec 2004 r. Drugim projektem, nad jakim Kanye pracował po wydaniu „College Dropout”, była praca nad reaktywacją swojego przyjaciela z "Wietrznego miasta" - Commona. I tym razem Mr.West nie zawiódł, produkując 9 tracków na album, który już przed premierą stał się klasykiem. Mowa oczywiście o "Be", według wielu, najlepszym albumie rapowym roku 2005.

Wkrótce do wytwórni dołączyli kolejni artyści, m.in. Consequence, GLC, Sa-Ra i Mr. Bantley. Kolejnym projektem ogłoszonym przez Kanye w połowie 2005 r. stała się własna linia ubrań pod marką Pastelle Clothing. Pierwsze próbki kolekcji wejść miały do sklepów wiosną roku 2006, jednak West zastrzegł możliwość opóźnienia daty premiery.

Warto wspomnieć również o fundacji Kanye, która promuje edukację muzyki w szkołach. Cały rok 2004 to jeszcze duża trasa koncertowa i odbieranie różnorodnych nagród. Wśród nich nie mogło zabraknąć tej najważniejszej - Grammy. Ye otrzymał trzy statuetki złotego gramofonu (na 10 nominacji) m.in za najlepszy album rap i najlepszy kawałek rap - "Jesus Walks", który wykonał na gali w 2005 r. Oprócz tego pracował oczywiście nad swoim drugim solowym krążkiem.

Late Registration to - należy przyznać - inny album od College Dropout. Przede wszystkim dzięki zaproszonemu do pracy nad tym projektem Johnowi Brionowi, z którym Ye stworzył dzieło godne multiplatynowej poprzedniczki. 2 miliony dolarów przeznaczone na jego produkcję i ogromna kreatywność obu producentów zaowocowały świetnym materiałem, który trafił na półki sklepowe 30 sierpnia 2005 r. i sprzedał się w pierwszym tygodniu w ilości 904 tys. kopii. Promowały go utwory "Diamonds From Sierra Leone" i "Gold Digger" (10 tygodni na szczytach list najlepiej sprzedających się singli), do których teledyski wyreżyserował Hype Williams.

2 września 2005 r. podczas charytatywnego koncertu dla ofiar huraganu Katrina na kanale NBC West był jednym z komentatorów – mówców. Kiedy skończył swój tekst, West wypowiedział słowa, które spowodowały niemało poruszenia: „George Bush doesn’t care about black people” (G.B. nie dba o czarnych ludzi).

W styczniu 2006 r. raper znowu wywołał niemałe poruszenie w Ameryce. Artysta, upodobniony do Jezusa, pojawił się na okładce magazynu "Rolling Stone". Muzyk pozował do zdjęcia w koronie cierniowej, przybrawszy pozę Chrystusa. Na innej fotce, którą zamieszczono w piśmie, West ucharakteryzowany był na Muhammada Ali. Miesiąc później West wystąpił na gali rozdania nagród BRIT w Londynie, wykonując kawałek "Gold Digger" z setką profesjonalnych tancerek, pomalowanych na złoto. Wkrótce przyszła kolej na nagrody Grammy. Producent otrzymał osiem nominacji, jednak znowu nie wygrał statuetki w kategorii najlepszy album roku (zdobył ją zespół U2 za krążek "How To Dismantle An Atomic Bomb") i musiał zadowolić się - jak w poprzednim roku - nagrodą za najlepszy album i kawałek rap roku za „Diamonds From Sierra Leone”. Ye wykonał na gali kawałek "Gold Digger" nominowany w kategorii nagranie roku.

Miłym zaskoczeniem dla wszystkich fanów w Polsce był przylot Kanye’a do Gdyni w lipcu 2006r. roku , gdzie dał świetny koncert w ramach swojej trasy koncertowej „Touch The Sky.”

2 października 2006 r. Ye znowu wywołał skandal. Kiedy jego teledysk "Touch The Sky" nie zdobył nagrody MTV Europe Music Awards za najlepszy klip, Kanye wszedł na scenę, kiedy statuetkę odbierali Justice and Simian za teledysk do "We Are Your Friends", i głośno wyraził swoje niezadowolenie, argumentując, że jego klip był lepszy. Setki ludzi na świecie skrytykowały te zachowanie i kilka dni później West przeprosił za swoje zachowanie.

W listopadzie tego roku Evel Knievel wniósł pozew w sprawie bezprawnego wykorzystania jego wizerunkuu w teledysku "Touch The Sky”. Kaskader, który naprawdę nazywa się Robert Craig Knievel, 11 grudnia złożył papiery w sądzie w Tampa na Florydzie, domagając się odszkodowania i wstrzymania dalszej emisji wideo. Jego zdaniem, klip jest "wulgarny i obraźliwy", co mocno wpłynęło na jego reputację. "Ten teledysk to największe gówno, jakie w życiu widziałem" - mówi rzekomo poszkodowany. "Na dodatek, Kanye West wykorzystał mój image, aby zdobyć większą popularność.". Niecały rok później Kanievel wycofał oskarżenia. W klipie, którego reżyserem jest Chris Milk, występuje Pamela Anderson. Rok później obaj panowie spotkali się wspólnie, wyjaśnili sobie całą sytuacje i oficjalnie zaprzestali spór. Kilka dni po tym spotkaniu Knievel nieoczekiwanie zmarł.

Rok 2006 to oczywiście - oprócz pracy nad trzecim krążkiem - współpraca z innymi artystami. Kanye ze swoimi produkcjami błyszczał na krążkach: Nasa i Jaya-Z, Lupe Fiasco, Rhymefesta, P.Diddy'ego czy The Game'a, potwierdzając swoje producenckie zdolności.

Na początku 2007 r. Kanye zweryfikował pogłoski dotyczące reality show nagrywanego przez niego dla kanału HBO. Artysta pracował nad czymś więcej niż zwykły program telewizyjny. West potwierdził współpracę z Larrym Charlesem (producentem "Borata") i Rickiem Rubinem. "Nie zrobiłbym czegoś tak oklepanego, jak reality show. Przecież jestem bardziej kreatywny. Od kilku lat Larry, Rick i ja pracujemy nad pilotem, który zapoczątkować ma półgodzinny serial komediowy. Będzie to fikcja literacka, bardzo luźno związana z moim życiem" - wyjaśniał West.

Kilka dni później Nas, Rakim, KRS One, DJ Premier i Kanye West spotkali się na wspólnej nagrywce z okazji 25-lecia powstania butów Nike Air Force One. To właśnie w tym modelu po raz pierwszy zastosowany został system "Air". Pierwsza wersja numeru "Better Than I've Ever Been (Classic)" wyprodukowana została przez Ricka Rubina, klip powstał jednak do remiksu DJ Premiera. W innym kawałku "I Still Love H.E.R." Ye wspomógł japońską grupą Teriyaki Boyz. West ponadto produkuje remix utworu grupy Fall Out Boy "This Ain't a Scene, It's an Arms Race" z albumu Infinity On High oraz wypuszcza własną wersje kawałka Rich Boy'a - "Throw Some D's". Duża popularność tego remixu zmusiła Westa do nakręcenia klipu, w którym przedstawia się jako "Old Ass Cousin".

Trzeci krążek rapera Graduation trafił to sklepów 11 września. Promowały go teledyski do utworów "Can't tell Me Nothing" i "Stronger" - oba wyreżyserowane przez Hype Williamsa. Album został świetnie przyjęty przez publikę - w samych Stanach sprzedano prawie milion kopii w ciągu pierwszego tygodnia. Ogrom sukcesów przerwała niespodziewana śmierć mamy rapera, Dondy West, która odeszła 10 listopada 2007r. Zgon był spowodowany komplikacjami po operacji plastycznej kobiety.

W ciągu kolejnych miesięcy Kanye przygotowywał nową trasę koncertową - Glow In The Dark Tour. Wielkie tournee, podczas którego Westa wspierali Lupe Fiasco, Rihanna i N.E.R.D., odniosło bardzo duży sukces. W międzyczasie Ye zdobył 4 statuetki grammy i wiele innych nagród oraz działał charytatywnie. Dużym wyróżnieniem było otrzymanie przez Westa tytułu najgorętszego rapera roku 2008r., w wyniku plebiscytu MTV. Śmierć mamy przyczyniła się do tego, że West zerwał ze swoją narzeczoną Alexis Phipher. Czwarty album artysty to kolejny eksperyment muzyczny, gdyż Kanye po raz pierwszy w swojej karierze zrezygnował z rapu i zaśpiewał wszystkie utwory na krążku przy pomocy auto-tunera, co spowodowało, że fani muzyka podzielili się na dwa obozy; zwolenników i przeciwników śpiewu Westa. Wydawnictwo 808's & Heartbreak trafiło do sklepów 24 listopada 2008r. Album cieszył się umiarkowanym sukcesem w porównaniu do poprzednich krążków studyjnych rapera, jednak sam artysta podkreśla, że 450 tys. kopii sprzedanych w pierwszym tygodniu to dobry wynik ze względu na dość eksperymentalny charakter nowego wydawnictwa. Jak sam dodaje: Prawdziwa sztuka wygrała! Utwór "Amazing" stał się hymnem rozgrywek NBA, a w teledysku do utworu "Paranoid' wystąpiła Rihanna.

Ye, podobnie jak większość środowiska Afro-amerykanów, aktywnie wspierał Baracka Obamę w kampanii prezydenckiej, występując na konwencji demokratów oraz na balu z okazji inauguracji prezydentury Obamy. Do nieprzyjemnych sytuacji należało natomiast dwukrotne aresztowanie Kanye'a z zarzutami o wandalizm, gdyż Ye m.in. zniszczył kamerę, którą filmował go natrętny paparazzi, nie reagujący na prośby artysty o przerwanie kręcenia. Ponadto w 2009r. Ye dorzucił do swojej kolekcji 2 kolejne nagrody grammy, związane z sukcesem utworów "American Boy" Estelle oraz "Swagger Like Us" T.I.'a. Warto wspomnieć także o pracy Westa nad albumem Jay'a-Z pt. "Bleuprit 3". Kanye jest autorem połowy bitów na płytę, a sam udziela się w dwóch utworach, m.in. w hitowym "Run This Town". W roku 2009 Ye był wyjątkowo aktywny w sferze mody. Zaprojektował linie obuwia dla słynnej firmy Louis Vuitton oraz dorobił się własnej kolekcji Nike Air Yeezy's. Wspierał także nowych artystów związanych z jego wytwórnią, do której należą: Kid Cudi, Mr. Hudson oraz Big Sean. West jest obecnie związany z modelką Amber Rose.